Կյանքը քաոսից փրկելու 10 ճանապարհ

Մեր կյանքն իսկական քաոսի է վերածվում, երբ սկսում ենք մեծ ուշադրություն դարձնել այն ամենին, ինչն իրականում այդքան էլ կարևոր չէ մեզ համար: Մենք նյարդայնանում ենք ամեն մանրուքից, հոգնում մեզ շրջապատող իրերից, մարդկանցից, կրկնվող իրավիճակներից և այլն:

Ի վերջո, մենք մեզ հասցնում ենք անելանելի վիճակի, որտեղից լուծումը գտնելու փոխարեն ավելի ու ավելի ենք խճճվում: Այս ամենից խուսափելու տասը ճանապարհ LN-ից…

Դադարեք այդքան մեծ ուշադրություն դարձնել Ձեր էմոցիաներին: Դրանք պարզապես էմոցիաներ են, որոնք հայտնվում են, հետո չքանում, փոխվում և այսպես շարունակ: Կառավարեք Ձեր արարքները, մի խուսափեք մի քանի անգամ հարցի շուրջ մտածելուց:

Քիչ լսեք Ձեր ներքին ձայնին: Եթե ուզում եք երջանիկ լինել , ապա դադարեք կրկնել, որ դժբախտ եք: Հաճախ մենք ինքներս բացատրում ենք մեզ, թե ինչ ենք զգում, մտածում` ինչ է նշանակում այս կամ այն էմոցիան: Այս բացատրությունների գերակշռող մասը միայն պատկերացումներ են, երևակայություն, մնացած մասը Ձեր ներքինի հետ անհամերաշխությունն է: Մի երևակայեք, թե ինչ են Ձեր մասին մտածում մարդիկ: Հավատացեք, որ ավելի հաճախ Ձեր ներքին ձայնը խաբում է Ձեզ և վնասում:

Սովորեք չանհանգստանալ և կառավարել Ձեր հիստերայի նոպաները: Ինչքան շատ մտածեք վատ բաների մասին, այնքան մեծ է հավանականությունը, որ դրանք կպատահեն Ձեզ հետ:

Ինչքան հնարավոր է, հեռու վանեք մեղքի զգացումը: Ձեզ ինչ-որ բանում մեղադրելով՝ Դուք հաստատ ոչինչ չեք փոխի:Եթե մեղքի զգացում ունեք որևէ արարքի համար, ապա Ձեզ տանջելու փոխարեն մտածեք, թե ինչ քայլ կարելի է անել, որ նախկինը ուղղվի կամ գոնե հետևանքներն ավելի մեղմացուցիչ լինեն: Եթե հնարավոր չէ, պարզապես ընդունեք Ձեր սխալը և փորձեք հաջորդ անգամ չկրկնել:

Մի անհանգստացեք, մի նյարդայնացեք Ձեզ չվերաբերող հարցերի շուրջ: Տհաճ մարդիկ իրականում չպետք է Ձեզ անհանգստություն պատճառեն, իսկ հաճելի մարդիկ՝ ուրախացնեն: Մարդիկ և իրադարձությունները պարզապես մարդիկ են և անընդհատ կրկնվող իրադարձություններ, և ոչ ավելին: Յուրաքանչյուր զգացում՝ հիացմունքից մինչև բարկություն, առաջանում է իրադարձությունների արդյունքում, բայց դրանք չեն կարող կառավարել Ձեզ, եթե Դուք թույլ չտաք:

Բավական է ինքնադատափետմամբ զբաղվեք: Ինքնապախարակումն անիմաստ գործընթաց է, որը ոչ մի արդյունք չի տալու: Ինչքան առաջ գնաք, միևնույնն է, լինելու են Ձեզնից առաջ կանգնողներ, ինչքան վերև թռչեք, լինելու են նաև ավելի վեր սլացողներ և այդպես շարունակ: Բայց հիշեք, որ ինչքան էլ Դուք ներքև ընկնեք, կգտնվեն հազարավորներ, որ ավելի ներքևում կլինեն: Մի քննադատեք նաև ուրիշներին, դա նույնպես անիմաստ և անշնորհակալ գործ է:

Մի կենտրոնացեք այն բանի վրա, որ Ձեր աշխատանքը, կյանքը զարգանում են ոչ այն ուղղությամբ, որն ինքներդ կցանկանայիք: Ինչքան փորձեք կոնկրետ պլանով առաջ շարժվել, այդքան դուրս կգաք այդ սահմանագծից: Կյանքն անընդհատ փոխվում է. պլաններ մի կազմեք:

Բավական է հաշվարկեք: Մի փորձեք ամեն ինչ կատարյալ անել, անցնել բոլոր սահմանված ռեկորդներն ու ստանալ բոլոր մրցանակները: Հրաժարվեք գնահատականից, ստատուսից կախվածությունից: Ոչ մի մրցանակ չի կարող որոշել՝ լավ աշխատող եք Դուք,թե՝ ոչ: Ինչպես նաև գնահատականը չէ, որ որոշելու է՝ գիտեք Դուք այդ առարկան, թե՝ ոչ:

Մի որոշեք ուրիշի փոխարեն: Թույլ մի տվեք, որ ուրիշներն օգտագործեն Ձեզ՝ իրենց արարքների պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով: Դուք պատասխանատվությո՞ւն եք զգում ուրիշների երջանկության կամ հաջողությունների համար: Բայց ինչու. չէ որ դա նրանց կյանքն է, նրանց պարտականությունը:

Մի անհանգստացեք Ձեր էության համար: Անհատականությունը, ինչպես էգոն, ընդամենը մեր գիտակցությամբ ստեղծված համակարգեր են: Եթե տվյալ պահին Ձեր էությունն այնքան էլ հաճելի չէ Ձեզ համար, մի անհանգստացեք. Դուք միշտ կարող եք այն փոխել: Մի կենտրոնացեք Ձեր թերությունների վրա, պարզապես փորձեք փոխել այն ամենը, ինչ զգում եք, որ տհաճություն է պատճառում Ձեզ կամ շրջապատողներին:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ